Laura blogt

Het is 2013! Ik hoop dat dit jaar voor iedereen veel geluk, blijdschap, liefde, vriendschap en gezondheid in petto heeft.

Mijn belangrijkste doel voor dit jaar is om mijn studie af te maken. Verder ga ik gewoon genieten .

Eind september las ik over de Buy Nothing New-maand. De bedoeling van dit initiatief is om gedurende de hele maand oktober niets nieuws te kopen (op eten, drinken, medicijnen en cosmetica na). Als je toch iets nodig hebt, kun je spullen ruilen, spullen lenen en tweedehands spullen kopen. Daarnaast kun je iets wat kapot is gegaan repareren in plaats van meteen naar de winkel te rennen voor een nieuw exemplaar. Goed voor het milieu, dat ten eerste, en ook nog eens goed voor je portemonnee. Het leek mij een tof initiatief, dus ik besloot om mee te doen.

Nu de Buy Nothing New-maand voorbij is, is het tijd om de balans op te maken. Is het me gelukt om een maand lang niets nieuws te kopen? Heb ik creatieve oplossingen bedacht? Heb ik andere leuke ontdekkingen gedaan? Ik kan je vertellen dat de maand heel snel omgevlogen is. Ik heb nieuwe kleding bemachtigd op een kledingruilfeestje van Little Green Dress. Dat was niet iets nieuws voor mij, maar het is zeker een leuke en duurzame manier om aan kleding te komen. Als je nog nooit naar een kledingruilfeestje bent geweest, kan ik je dat zeker aanraden. Niet alleen Little Green Dress, maar ook Colorage organiseert regelmatig leuke kledingruilavonden.

foto: Fanny Evers

Heb ik dan echt niets nieuws gekocht? Ja, ik moet het eerlijk toegeven: ik heb één keer gesmokkeld. Ik heb namelijk een cadeautje gekocht voor een pasgeboren baby’tje in mijn vriendenkring. Iets tweedehands kopen lukte niet zo snel en ik had geen idee om iets zelf te maken, dus ik kocht een bio-katoenen rompertje. Het is dus niet voor 100% gelukt om niets te kopen tijdens de Buy Nothing New-maand, maar ik heb zeker minder gekocht dan ik normaal gesproken doe. Ik merkte dat ik vooral minder geneigd was om impulsaankopen te doen. Als ik iets leuks in een winkel zag, dacht ik: “Nee, ik mag het niet nu kopen want het is Buy Nothing New-maand.” Wat dat betreft heeft het zeker wat aankopen gescheeld. Een leuke manier om je bewust te worden van je koopgedrag. Echt creatieve oplossingen heb ik niet nodig gehad. Daar is een maand misschien te kort voor.

Meer over de Buy Nothing New-maand lees je hier.

Laatst heeft mijn vriend het boek Strenghts finder 2.0 van Tom Rath aangeschaft: een boek met een bijbehorende online test. Met behulp van deze test heeft hij ontdekt wat zijn strenghts zijn. Ik betwijfel of er een Nederlands woord is dat de volledige betekenis van het woord strength dekt. Het is een combinatie van ‘kracht’, ‘talent’ en ‘sterk punt’ en daarom gebruik ik deze termen door elkaar in deze blogpost. Hoe dan ook… toen mijn vriend zijn talenten had ontdekt en er laaiend enthousiast was, kon ik natuurlijk niet achterblijven: ik moest en zou de test ook doen. En zo geschiedde.

Tom Rath, bedenker van de test en schrijver van het boek, is van mening dat iedereen verschillende talenten heeft en dat het goed is om werk te zoeken waarbij je je talent kunt gebruiken. Mensen besteden soms veel tijd aan het aanleren van dingen waar ze geen talent voor hebben en dat is volgens Rath zonde. Je zult de vaardigheid namelijk nooit verder ontwikkelen dan je collega die er wél talent voor heeft en dezelfde training volgt. Door te weten wat je talenten zijn, kun je dus beter inschatten welk werk bij je past. Of je het eens bent met deze theorie of niet, ik denk dat het een waardevolle test is en ik wil graag met jullie delen wat ik erdoor ontdekt heb.

De uitslag van de test bestaat uit een lijstje van 5 strengths die het meest op jou van toepassing zijn. In het boek kun je lezen wat de strengths inhouden en hoe je ermee om kunt gaan als jij (of een collega) deze strenghts bezit. Bij mij was het lijstje als volgt:

1. Strategic: Ik denk strategisch en in patronen. Dit betekent dat ik orde kan scheppen in situaties die op het eerste gezicht chaotisch of complex lijken en dat ik van tevoren bedenk: als ik dit doe, dan gebeurt dat en misschien ook dat, maar dat wil ik voorkomen, dus kan ik het beter zo aanpakken, maar dat moet gebeuren voordat ik daaraan begin, want anders loopt dat in de soep, etc. etc. etc. En hoe vreemd dat ook zal klinken voor sommigen van jullie: ik vind dat heerlijk!
2. Deliberative: De letterlijke vertaling hiervan is ‘weloverwogen’, oftewel het tegenovergestelde van impulsief. Niet heel verrassend denk ik, als strategic mijn eerste strength is.
3. Achiever: Ik vind het fijn om dingen af te maken. Dat is mijn drijfveer. Mijn dag is pas geslaagd als ik veel dingen van mijn to-do-lijstje heb afgestreept. Als ik aan het einde van de dag niets heb afgestreept, word ik chagrijnig.
4. Learner: Leren vind ik leuk! Ik ben op mijn 29e nog student en I’m lovin’ it. Dat zegt genoeg. En ik kan nog 1001 dingen bedenken die ik nog zou willen leren als ik klaar ben met mijn studie.
5. Responsibility: Ik heb een enorm verantwoordelijkheidsgevoel.

Of ik mij herken in deze 5 punten? Jazeker. Het grappige is dat ik ze, voordat ik deze test had gemaakt, als vanzelfsprekend zag. Ik vond het niet meer dan normaal om stappen van tevoren uit te denken en af te maken waar ik aan begonnen was. De test deed mij beseffen dat dit eigenschappen van mij zijn en dat niet iedereen die in dezelfde mate heeft. En anderen hebben weer eigenschappen waar ik alleen maar van kan dromen.

Heb jij dezelfde test gemaakt? Ik ben benieuwd welke strenghts in jouw top 5 staan!

Ongeveer 4 jaar geleden werden mijn vriend en ik veganist. Hij wilde vooral meer energie en ik wilde niet te maken hebben met het dierenleed in de intensieve veehouderij, zoals dat met een mooi woord heet. Het veganistische eten beviel ons erg goed en bovendien vonden we meer redenen om veganistisch te blijven eten (milieu, wereldvoedselverdeling, algehele gezondheid). Daarom zijn we nu, 4 jaar later, nog steeds veganist. Meer energie hebben we echter niet (ook niet minder, voor de duidelijkheid) en ik merk al een tijdje dat ik soms energieloos ben na het eten van brood en andere tarweproducten. Het was daarom tijd voor een volgende stap en ik was al een tijdje aan het nadenken over wat die volgende stap dan zou moeten zijn. Ik wist het eigenlijk niet zo goed. Totdat ik in de laatste editie van Vega Magazine een artikel las over “soul food”. In dat artikel werden niet alleen tips gegeven voor een gezond dieet zonder o.a. dierlijke producten, tarwe, toegevoegde suikers en koffie. Er werd ook een lijst gegeven van ingrediënten die je in huis moet halen én een lijstje van dingen die je kunt eten als je trek hebt in iets zoets, zouts, vets, knapperigs, etc. En dat zijn normaal gesproken natuurlijk precies de momenten waarop je ongezond gaat eten.

Ik ben enorm geïnspireerd geraakt door het artikel (het was blijkbaar het laatste zetje dat ik nodig had) en ik ben meteen begonnen met tarwevrij en suikervrij eten. Ik eet nu alleen nog de suikers die in fruit zitten. Daarnaast probeer ik iets gezonds te eten als ik lekkere trek krijg (noten, gedroogd fruit, avocado, etc.). Ik drink ook geen koffie meer. Maar ik dronk al geen liters koffie, dus dat is voor mij niet zo’n grote verandering. Tot nu toe bevalt mijn dieet heel erg goed. Het was eerst even zoeken met boodschappen doen: Welke tarwevrije producten zijn er? Waar zit wel/geen suiker in? Ik kan je vertellen: suiker zit o-ver-al in. Dat is heel irritant. Maar het is goed om weer eens bewuster met eten om te gaan (ook als je veganistisch eet, val je na een tijdje in gewoontes). Ik voel me tot nu toe heel goed. Ik heb echt veel meer energie sinds ik met mijn nieuwe eetgewoontes begonnen ben. Waar ik eerst na een dag werken nog moe op de bank plofte, heb ik nu nog energie over om ‘s avonds iets leuks te gaan doen. Afgelopen zaterdag probeerde ik  tochweer iets met tarwe te eten. Ik had het nog niet op en ik voelde mijn energiepeil dalen.

Wat ik wel eet, vraag je je waarschijnlijk af. Veel groente, fruit, (zilvervlies)rijst, quinoa, havermout, noten, pitten, zaden, gedroogd fruit, tofu, speltbrood, etc. Het is soms wat arbeidsintensiever om een maaltijd klaar te maken, maar het is het voor mij meer dan waard. Daarnaast ontdek ik ook steeds meer snelle recepten. Inspiratie haal ik van blogs, boeken en Instagram. Hieronder een paar voorbeelden.

• Choosing Raw (Amerikaanse blog met veganistische recepten, veel raw food en glutenvrije recepten, mijn favoriete blog!)
• Manifest Vegan (Amerikaanse blog met glutenvrije recepten)
• Daytox van Kyra de Vreeze (Nederlands boek over detoxen, met veel gezonde recepten)
• Eating Awesome van Paul Jarvis (Canadees e-book, ook veel gezonde recepten)
• Instagrammers die foto’s maken van hun gezonde gerechten zijn o.a. @leoniebeijer, @uhmblabla en @valina88.

Nu ik weet wat de effecten zijn van mijn nieuwe eetgewoontes en er zo blij mee ben, probeer ik zoveel mogelijk tarwevrij en suikervrij te eten. Buitenshuis lukt dat helaas niet altijd, maar ik doe wat ik kan. Dát is ook “soul food”: je mag best af en toe zondigen, maar voel je dan niet schuldig en geniet er met volle teugen van. Het is eigenlijk een heel mindful dieet. Doordat je veel pure producten eet, ben je je heel bewust van wat je eet. Daarnaast luister je goed naar waar je lichaam behoefte aan heeft (zoet, zout, vet, etc.). En als je een keer zondigt, accepteer je dat. Aangezien ik veel met mindfulness bezig ben, past dit precies in mijn leven, dacht ik zo.

Hieronder vind je foto’s van dingen die ik de afgelopen tijd gegeten en gedronken heb. Ik heb allerlei nieuwe dingen geprobeerd en andere dingen herontdekt, zoals banana soft serve, overnight oats en green smoothies. Ik wist trouwens niet dat ik zo vol kon zitten van een green smoothie! (Een green smoothie is een smoothie van groente, fruit en water.)

Enkele weken geleden schreef ik een blog over de 21-day Meditation Challenge. Ik wilde nog even laten weten hoe deze challenge gegaan is.  Ten eerste was het voor mij een enorme stok achter de deur dat ik aan de challenge meedeed. Ik heb slechts 3 van de 21 dagen niet gemediteerd. Hoewel dit betekent dat de challenge niet voor 100% gelukt is, ben ik heel blij dat het me de andere 18 dagen wel gelukt is om te mediteren. Dat is namelijk al veel vaker dan ik voor de challenge mediteerde. Bovendien was het mediteren erg fijn. De ene keer kon ik me goed focussen op de meditatie, de andere keer gingen mijn gedachten alle kanten op. Maar hoe dan ook, het was altijd weer een rustmomentje. Even zitten en niks anders hoeven doen.

De challenge is nu al ruim een week voorbij. Sindsdien mediteer ik niet meer elke dag. Maar stiekem mis ik wel dat rustmomentje. Straks toch maar weer even op dat kussen gaan zitten dus…

Gisteren vierde ik mijn verjaardag. Dat betekent voor mij altijd dat ik de keuken in duik. Als veganist kun je immers niet even snel ergens een taart kopen. En eigenlijk vind ik het ook hartstikke leuk om taart of iets anders lekkers te bakken. Deze keer besloot ik om weer eens cupcakes te bakken. Ik heb al vaker vegan cupcakes gebakken, maar ik heb nu andere toppings uitgeprobeerd.

Zie hier het resultaat:

Ik maakte de Golden Vanilla Cupcakes en de Basic Chocolate Cupcakes uit Vegan Cupcakes Take Over The World van Isa Chandra Moskowitz en Terry Hope Romero. Dit boek is echt een aanrader. De cupcakes die ik met deze recepten maak, zijn altijd lekker luchtig. Ik maakte ook de Coconut Pecan Fudge Frosting (met pecannoot bovenop) uit hetzelfde boek. Verder maakte ik de Chocolate Avocado Frosting van Choosing Raw (één van mijn favoriete blogs). Bij sommige cupcakes deed ik er een aardbei bovenop en bij andere wat hagelslag en geraspte kokos. Tenslotte maakte ik een aardbeien-topping, geïnspireerd op deze Strawberry Frosting. Het enige verschil met het originele recept is dat het bij mij niet dik genoeg wilde worden en dat ik het daarom met een beetje maizena heb gekookt en daarna af heb laten koelen. Ik vind het altijd weer leuk om nieuwe dingen te proberen. En mijn vrienden waren erg te spreken over het resultaat .

Wat voor topping doe jij graag op je vegan cupcakes?

Als je mij op Instagram, Twitter of Facebook volgt, is je waarschijnlijk opgevallen dat ik elke dag een foto plaats. Ik doe namelijk mee met de maandelijkse ‘Photo A Day Challenge’. Elke maand wordt er een lijst samengesteld, waarop voor elke dag een thema staat voor de foto die je moet maken. Deze foto kun je delen via social media. Er zijn inmiddels meerdere lijsten in omloop, maar de meeste mensen doe mee met de challenge van Fat Mum Slim. Ik ben hier al sinds april mee bezig, maar in juli is het me eindelijk gelukt om de challenge de hele maand vol te houden! En ik ben natuurlijk best een beetje trots op deze prestatie .

Het leuke aan de ‘Photo A Day Challenge’ vind ik dat ik soms foto’s maak en deel van andere dingen dan ik normaal zou doen. Ik vind het een grappige manier om mensen een kijkje te geven in mijn leven. En omdat ik elke dag op zoek ga naar een geschikt beeld of object voor de foto, word ik me veel meer bewust van mijn omgeving. Daarnaast wordt mijn creativiteit geprikkeld omdat ik elke keer weer een originele foto wil maken. Dat laatste is de ene keer makkelijker dan de andere keer. Want hoe maak je nou een originele foto van een tandenborstel? Aan het einde van de maand maakt het echter niets meer uit als er een paar minder mooie foto’s tussen zitten. Het is gewoon leuk om mee te doen en nóg leuker als je de challenge een maand lang hebt volgehouden.

Natuurlijk ga ik in augustus gewoon door met de challenge. En ook al is de maand al begonnen, je kunt nog steeds meedoen (of alvast oefenen voor september). De augustus-lijst van Fat Mum Slim én info over hoe het precies werkt, vind je hier. Hieronder een selectie van de foto’s die ik de afgelopen maanden heb gemaakt naar aanleiding van de ‘Photo A Day Challenge’.

Al een jaar of 3 probeer ik van mediteren een dagelijkse gewoonte te maken. Tot nu toe zonder succes.

Maar ik geef het niet gauw op en ga vanaf vandaag een nieuwe poging wagen. In de nieuwsbrief van mijn yogastudio las ik namelijk dat het Chopra Center (van Deepak Chopra inderdaad) vanaf vandaag een ’21-Day Meditation Challenge’ organiseert. Ik heb me meteen aangemeld. Ik ben heel benieuwd of ik het me lukt om 21 dagen achter elkaar te mediteren én of het daardoor een gewoonte wordt, zodat het me na die 21 dagen minder moeite kost om ermee door te gaan.

Het begin is er in ieder geval. Ik heb net namelijk de eerste meditatie van de challenge gedaan. En ook al dwaalden mijn gedachten meerdere malen ver af van de geleide meditatie, het voelt goed om even 15 minuten tijd voor mezelf genomen te hebben.

Ik zal jullie op de hoogte houden van mijn meditatie-belevenissen.

Wil je ook meedoen? Meld je dan vandaag nog aan via deze link.

Op mijn oude blog stonden recepten. Nu ik mijn nieuwe blog heb – zonder recepten – blijken mensen toch op zoek te zijn naar mijn recepten. Dus nu toch weer even een receptje. Deze keer een lekker pittig borrelhapje: guacamole. Veganistisch uiteraard en ook geschikt voor raw foodies (behalve de torillachips dan). Succes gegarandeerd!

Benodigdheden:
2 avocado’s
1 kleine tomaat (of een halve grote)
1 kleine ui (of een halve grote)
2 à 3 teentjes knoflook
een halve rode peper
sap van 1 limoen
zout en peper naar smaak

Bereidingswijze:
Prak de avocado. Snijd de tomaat en ui in kleine stukjes. Snijd of pers de knoflook en rode peper fijn. Als je van pittig houdt, kun je dit pitjes in de rode peper laten zitten, anders haal je ze eruit. Meng de avocado, tomaat, ui, knoflook en limoensap door elkaar. Doe er naar smaak zout en peper bij. Serveer met tortillachips.

Gisteren heb ik de documentaire No Impact Man gezien. De zoveelste docu over het milieu, maar toch de moeite waard. Het gaat over een gezin in New York dat gedurende een jaar het milieu niet wil vervuilen. Colin neemt dit initiatief, maar zijn vrouw Michelle is een tv-verslaafde, vleesetende take-out junkie en dat zorgt voor de nodige humoristische momenten. Toch moet ze eraan geloven.

Vader, moeder en dochter gaan van een leven vol tv, take away-maaltijden, Starbucks, shoppen en autorijden naar een milieuvriendelijk leven. Dat betekent: geen wegwerpartikelen, geen auto, geen metro, geen liften, geen vlees… En het gaat zelfs verder: wat dacht je van een wormenbak ik je appartement, geen electriciteit, geen toiletpapier en een vakantie op een boerderij in de buurt. Ze eten vegetarisch, lokaal en verpakkingsloos. Je ziet hoe Colin een poging doet geen afval te produceren, een bezoek brengt aan de boerenmarkt en hoe Michelle zich niet kan beheersen en een iced quad espresso bij de Starbucks haalt.

De documentaire laat je nadenken over allerlei vragen: Hoe ver kun je gaan in het beperken van jouw impact op het milieu? Hoe ver kun je gaan als je nog aangenaam wilt kunnen leven? Hoe beïnvloed jouw leefwijze het leven van anderen? Hoe denkt de buitenwereld over jouw leefwijze? Wat heeft in jouw leven het meeste impact op het milieu en hoe kun je dat terugdringen? etc. etc.

Al met al een inspirerende documentaire die humor bevat en die het waard is om achteraf nog even over na te praten. Je hebt wel een beetje electriciteit nodig om de docu te bekijken  . De trailer zie je hier: http://www.noimpactdoc.com/trailer.php.

Laura